|
27.10.1999 tarihinde
TBMM'nde kabul edilen 4458 sayılı GÜMRÜK KANUNU'nun tam metni
İÇİNDEKİLER
GENEL HÜKÜMLER
·
Amaç, kapsam ve Temel Tanımlar
GÜMRÜK MEVZUATI
ÇERÇEVESİNDE KİŞİLERİN HAK VE YÜKÜMLÜLÜKLERİNE İLİŞKİN CEŞİTLİ HÜKÜMLER
·
Temsil Hakkı
·
Gümrük Mevzuatının Uygulanmasına İlişkin Kararlar
·
Bilgi
·
Diğer Hükümler
GÜMRÜK VERGİLER1
İLE EŞYA TİCARETİ KONUSUNDA ÖNGÖRÜLEN DİĞER ÖNLEMLERİN UYGULANMASINA
İLİŞKİN UNSURLAR
·
Gümrük Tarifesi ve Eşyanın Tarife Pozisyonlarına Ayrılması
·
Eşyanın Tercihli Olmayan Menşei
·
Eşyanın Tercihli Menşei
·
Eşyanın Gümrük Kıymeti
·
Eşyanın Ağırlığı ve Kapları
TAŞITLARIN
KONTROLÜ VE GÜMRÜK BÖLGESİNE GETİRİLEN EŞYA GÜMRÜKÇE ONAYLANMIŞ BİR
İŞLEM VEYA KULLANIMA TABİ TUTULANA KADAR UYGULANACAK HÜKÜMLER
·
Taşıtların Türkiye Gümrük Bölgesine Giriş ve Çıkışı
·
Eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine Girmesi
·
Eşyanın Gümrüğe Sunulması
·
Özet Beyan ve Gümrüğe Sunulan Eşyanın Boşaltılması
·
Gümrüğe Sunulan Eşyaya Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya Kullanım
Belirlenmesi Zorunluluğu
·
Eşyanın Geçici Depolanması
·
Transit Rejimi Altında Taşınan Eşyaya Uygulanacak Hükümler
·
Diğer Hükümler
GÜMRÜKÇE
ONAYLANMIŞ İŞLEM VEYA KULLANIM
·
Genel
Hükümler
·
Eşyanın Bir Gümrük Rejimine Tabi Tutulması
·
Serbest Dolaşıma Giriş Rejimi
·
Şartlı Muafiyet Düzenlemeleri ve Ekonomik Etkili Gümrük Rejimleri
·
Ortak
Hükümler
·
Transit Rejimi
·
Gümrük Antrepo Rejimi
·
Dahilde İşleme Rejimi
·
Gümrük Kontrolü Altında İşleme Rejimi
·
Geçici İthalat Rejimi
·
Hariçte İşleme Rejimi
·
İhracat Rejimi
GÜMRÜKÇE
ONAYLANMIŞ DİĞER İŞLEM VEYA KULLANIM ŞEKİLLERİ
·
Serbest Bölgeler
·
Yeniden İhracat, İmha ve Terk
·
Türkiye Gümrük Bölgesinden Çıkan Eşya
ÖZELLİK GÖSTEREN
FAALİYETLER
·
Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna
·
Geri
Gelen Eşya
·
Deniz
Balıkçılığı Ürünleri ve Denizden Çıkartılan Diğer Ürünler
·
Sınır
Ticareti
DİĞER GÜMRÜK
İŞLEMLERİ
·
Posta
Gümrük İşlemleri
·
Akaryakıt ve Kumanya ile İlgili Hükümler
·
Tasfiye Edilecek Eşyaya İlişkin İşlemler
GÜMRÜK
YÜKÜMLÜLÜĞÜ
·
Gümrük Yükümlülüğünün Doğması
·
Gümrük Vergilerinin Tahakkuku, Tebliği ve Ödenmesi
·
Teminat
·
Gümrük Yükümlülüğünün Sona Ermesi
·
Vergilerin Geri Verilmesi veya Kaldırılması
DİĞER HÜKÜMLER
·
Liman
Antrepo İşletmelerinin Yükümlülüğü
·
Çalışma Zamanı ve Fazla Çalışma Ücreti
·
Gümrük Personelinin Kıyafeti ve Gümrük Bayrağı
·
Gümrüklerde İş Takibi ve Gümrük Müşavirleri
CEZALAR
·
Genel
Hükümler
·
Vergi
Kaybına Neden Olan İşlemlere Uygulanacak Cezalar
·
Usulsüzlüklere İlişkin Cezalar
İTİRAZLAR
KALDIRILAN
HÜKÜMLER
YÜRÜRLÜK VE
YÜRÜTME
BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Temel
Tanımlar
MADDE 1- Bu Kanunun amacı, Türkiye Cumhuriyeti Gümrük
Bölgesine giren ve çıkan eşyaya ve taşıt araçlarına uygulanacak gümrük
kurallarını belirlemektir.
MADDE 2- Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesi, Türkiye
Cumhuriyeti topraklarını kapsar. Türkiye kara suları, iç suları ve hava
sahası gümrük bölgesine dahildir.
Bu Kanunda geçen Türkiye Gümrük Bölgesi ve Gümrük Bölgesi kavramları
Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesini ifade eder.
MADDE 3- Bu Kanunda geçen;
1. “Müsteşarlık” deyimi, Gümrük Müsteşarlığını;
2. “Gümrük idaresi veya idareleri” deyimi, gümrük mevzuatında
belirtilen işlemlerin kısmen veya tamamen yerine getirildiği merkez veya
taşra teşkilatındaki hiyerarşik yönetim birimlerinin tamamını;
3. “Kişi” deyimi, gerçek ve tüzel kişiler ile hukuken tüzel
kişilik statüsüne sahip olmamakla birlikte yürürlükteki mevzuat uyarınca
hukuki tasarruflar yapma yetkisi tanınan kişiler ortaklığını;
4. “Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesinde yerleşik kişi”
deyimi,
a) Bu bölgede kanuni ikametgâhı olan bütün gerçek kişileri;
b) Bu bölgede kayıtlı işyeri, kanuni iş merkezi veya şubesi bulunan
bütün tüzel kişi veya kişiler ortaklığını;
5. “Karar” deyimi, bağlayıcı tarife ve menşe bilgileri de
dahil olmak üzere, gümrük idaresinin, gümrük mevzuatı ile ilgili olarak
belirli bir konuda bir veya daha fazla kişi üzerinde hukuki sonuç
doğuracak idari tasarrufunu;
6. “Serbest dolaşımda bulunan eşya” deyimi, Türkiye’nin taraf
olduğu uluslararası anlaşmalara ait hükümler saklı kalmak kaydıyla,
serbest dolaşıma giriş rejimine tabi tutularak Türkiye Gümrük Bölgesine
giren eşya ile üretiminde kullanılan girdilerin yerli olup olmadığına
bakılmaksızın,18 ve 19 uncu madde hükümlerine göre Türk menşeli sayılan
eşyayı;
7. “Gümrük statüsü” deyimi, eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesinde
serbest dolaşıma girmiş olup olmadığı yönünden durumunu;
8. “Gümrük vergileri” deyimi, yürürlükteki hükümler uyarınca
eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü;
9. “İthalat vergileri” deyimi,
- Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve eş etkili
vergileri,
- Tarım politikası veya işlenmiş tarım ürünleriyle ilgili özel
düzenlemeler çerçevesinde alınan ithalat vergilerini;
10. “İhracat vergileri” deyimi,
- Eşyanın ihracatında öngörülen gümrük vergileri ve eş etkili mali
yükleri,
- Tarım politikası veya işlenmiş tarım ürünleriyle ilgili özel
düzenlemeler çerçevesinde alınan ihracat vergilerini;
11. “Yükümlü” deyimi, gümrük yükümlülüklerini yerine
getirmekle sorumlu bütün kişileri;
12. “Gümrük gözetimi” deyimi, gümrük mevzuatına ve gereken
hallerde gümrük gözetimi altındaki eşyaya uygulanacak diğer hükümlere
uyulmasını sağlamak üzere gümrük idareleri tarafından genel olarak
uygulanan işlemleri;
13. “Gümrük denetimi” deyimi, gümrük mevzuatına ve gereken
hallerde gümrük gözetimi altındaki eşyaya uygulanacak diğer hükümlere
uyulmasını sağlamak üzere eşyanın muayenesini, belgelerin varlığının ve
gerçekliğinin kanıtlanmasını, işletme hesaplarının, defterlerinin ve
diğer yazılı belgelerin tetkikini, nakil araçlarının kontrolünü,
bagajların ve kişilerin yanlarında ya da üstlerinde taşıdıkları eşyanın
kontrolünü, idari araştırmalar ve benzeri diğer işlemlerin yapılması
gibi özel işlemlerin yerine getirilmesini;
14. “Eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulması” deyimi, eşyanın,
a) Bir gümrük rejimine tabi tutulmasını,
b) Bir serbest bölgeye girmesini,
c) Türkiye Gümrük Bölgesi dışına yeniden ihracını,
d) İmhasını,
e) Gümrüğe terk edilmesini;
15. “Gümrük rejimi” deyimi,
a) Serbest dolaşıma giriş rejimini,
b) Transit rejimini,
c) Gümrük antrepo rejimini,
d) Dahilde işleme rejimini,
e) Gümrük kontrolü altında işleme rejimini,
f) Geçici ithalat rejimini,
g) Hariçte işleme rejimini,
h) İhracat rejimini;
16. “Gümrük beyanı” deyimi, belirlenen usul ve esaslar
çerçevesinde eşyanın bir gümrük rejimine tabi tutulması talebinde
bulunulmasını;
17. “Beyan sahibi” deyimi, kendi adına beyanda bulunan kişiyi
veya adına beyanda bulunulan kişiyi;
18. “Eşyanın gümrüğe sunulması” deyimi, eşyanın gümrük
idaresine ya da gümrükçe tayin edilen veya uygun görülen herhangi bir
yere getirilmesi üzerine, belirlenen usul ve esaslara uygun olarak,
gümrük idarelerine yapılan bildirimi;
19. “Eşyanın teslimi” deyimi, eşyanın tabi tutulduğu gümrük
rejimi ile öngörülen amaçlar doğrultusunda gümrük idareleri tarafından
ilgilisine teslimini;
20. “Rejim hak sahibi” deyimi, gümrük beyanını yapan veya
hesabına gümrük beyanı yapılan kişi veya bu kişiye ait bir gümrük rejimi
ile ilgili hakların ve yükümlülüklerin devredildiği kişiyi;
21. “İzin hak sahibi” deyimi, kendisine bir izin verilen
kişiyi;
22. “Elleçleme” deyimi, gümrük gözetimi altındaki eşyanın asli
niteliklerini değiştirmeden istiflenmesi, yerinin değiştirilmesi, büyük
kaplardan küçük kaplara aktarılması, kapların yenilenmesi veya tamiri,
havalandırılması, kalburlanması, karıştırılması ve benzeri işlemleri;
23. “Eşya” deyimi, her türlü madde, ürün ve değeri;
İfade eder.
MADDE 4- Gümrük idareleriyle muhatap olan kişiler bu Kanun ve
bu Kanuna dayanılarak çıkarılan tüzük, kararname ve yönetmelik
hükümlerine uymak; gümrük idarelerinin gerek bu Kanunda gerek diğer
kanun, tüzük ve kararnamelerde yazılı hükümlere göre yapacağı gözetim ve
denetimlere tabi olmak; bu idarelerin kendi adına veya başka idareler
nam veya hesabına tahsil edeceği her tür vergi, resim, harç ve ücretleri
ödemek veya bunları teminata bağlamak; kanun, tüzük, kararname ve
yönetmelik hükümlerinin uymayı zorunlu kıldığı her tür işlemleri yerine
getirmekle yükümlüdürler.
Başa Dönüş
İKİNCİ BÖLÜM
Gümrük Mevzuatı
Çerçevesinde Kişilerin Hak ve Yükümlülüklerine
İlişkin Çeşitli
Hükümler
BİRİNCİ AYIRIM
Temsil Hakkı
MADDE 5- Bütün kişiler, gümrük mevzuatı ile öngörülen
tasarrufları ve işlemleri gerçekleştirmek üzere gümrük idarelerindeki
işleri için bir temsilci tayin edebilirler.
Transit taşımacılık yapan veya arızi olarak beyanda bulunan kişiler
hariç olmak üzere, temsilci Türkiye Gümrük Bölgesinde yerleşik bulunan
kişilerdir.
Temsil, doğrudan veya dolaylı olabilir. Temsilci, doğrudan temsil
durumunda başkasının adına hareket eder. Dolaylı temsil durumunda ise
kendi adına, ancak başkasının hesabına hareket eder. Temsilci, temsil
edilen kişi namına hareket ettiğini beyan etmek, temsilin doğrudan veya
dolaylı olduğunu belirtmek ve sahip olduğu temsil yetki belgesini gümrük
idarelerine ibraz etmek zorundadır.
Bir başka kişi adına veya hesabına hareket ettiğini beyan etmeyen ya
da bir temsil yetkisine sahip olmadığı halde, başka bir kişi adına ya da
hesabına hareket ettiğini beyan eden kişi, kendi adına ve kendi hesabına
hareket ediyor sayılır.
225 inci maddenin 1 inci fıkrasında belirtilen kişiler gümrük
idarelerinde dolaylı temsilci olarak iş takip edebilirler.
Başa Dönüş
İKİNCİ AYIRIM
Gümrük
Mevzuatının Uygulanmasına İlişkin Kararlar
MADDE 6- 1. Gümrük idarelerinin gümrük mevzuatının
uygulanmasına ilişkin bir karar vermesini talep eden her kişi, kararın
verilebilmesi için gerekli bütün bilgi ve belgeleri söz konusu idarelere
ibraz etmek zorundadır.
2. Karar alınması talebinin yazılı olarak yapılması gerekir.
Gümrük idareleri, söz konusu talebe ilişkin başvurunun kendilerine
ulaştığı tarihten itibaren otuz gün içinde karar alırlar. Verilen
kararlar başvuru sahibine yazılı olarak tebliğ edilir.
Ancak, gümrük idareleri tarafından bu süreye uyulması mümkün değilse,
belirtilen süre aşılabilir. Bu durumda, söz konusu idareler, yukarıda
belirlenen sürenin dolmasından önce başvuru sahibine süre aşımını haklı
kılan gerekçeler ile talep hakkında karar vermek için gerekli gördükleri
ek süreyi de belirterek bilgi verirler.
3. Gümrük idareleri tarafından gerek başvuruların reddine ve
gerekse muhatabı kişinin aleyhine olarak verilen yazılı kararlar,
Onikinci Kısımda belirtilen şekilde itiraz yolu açık olmak üzere
gerekçeli olarak alınır ve bu hususlar kararda belirtilir.
4. Alınan kararlar 245 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere
gümrük idareleri tarafından derhal uygulanır.
MADDE 7- 1. Gümrük idaresinin ilgilinin lehine olan
kararları aşağıdaki hallerde iptal edilir.
a) Kararın yanlış veya eksik bilgilere dayanılarak verilmesi halinde,
b) Başvuru sahibinin bu yanlışlık veya eksikliği bilmesi veya bilmesi
gerektiği hallerde,
c) Kararın doğru veya tam bilgilere dayanılarak verilmesinin mümkün
olmamasının tespiti halinde.
2. Aşağıdaki hallerde ise ilgilinin lehine olan karar
değiştirilir veya iptal edilebilir.
a) Kararda öngörülen bir veya birden fazla koşulun gerçekleşmemiş
veya gerçekleşemez olması,
b) Lehine olan bir kararda öngörülen bir yükümlülüğe ilgilinin
uymaması halinde.
3. Kararın iptali, muhatabına tebliğ edilir.
4. 1 inci fıkra hükümlerine göre kararın iptal işlemi iptal
kararının verildiği tarihten, 2 nci fıkra hükümlerine göre verilen iptal
veya değiştirme kararı tebliğ tarihinden itibaren yürürlüğe girer.
Bununla birlikte, karar muhatabının yasal çıkarlarının gerektirdiği
istisnai hallerde, kararın iptalinin veya değiştirilmesinin yürürlük
tarihi yönetmelikle belirlenen koşullar altında ertelenebilir.
Başa Dönüş
ÜÇÜNCÜ AYIRIM
Bilgi
MADDE 8- 1. Kişiler gümrük idarelerinden gümrük mevzuatının
uygulanması hakkında bilgi talep edebilirler.
Ancak bu tür bir talep, fiilen tasarlanan bir ithalat ya da ihracat
işlemine dayanmıyorsa reddedilebilir.
2. Bilgiler, talep edene ücretsiz olarak verilir. Bununla
birlikte, özellikle eşyanın kimyevi tahlili veya ekspertizi ya da talep
edene geri gönderilmesi nedeniyle gümrük idarelerince yapılan masraflar,
talepte bulunan tarafından karşılanır.
MADDE 9- 1. Yazılı talep üzerine Müsteşarlık veya
yetkilendirdiği gümrük idaresi tarafından bağlayıcı tarife veya
bağlayıcı menşe bilgileri verilir.
2. Bağlayıcı tarife veya bağlayıcı menşe bilgisi, gümrük
idarelerini, hak sahibine karşı sadece eşyanın tarife pozisyonu
konusunda veya eşyanın menşeinin tespiti konusunda ve yalnızca bilginin
verildiği tarihten sonra tamamlanacak gümrük işlemlerine konu olan eşya
için bağlar.
Bağlayıcı menşe bilgisinin verilmesinde, 17 ila 22 nci maddelerde yer
alan eşyanın menşeinin belirlenmesine ilişkin hükümler esas alınır.
3. Bilgi alan kişi;
a) Bağlayıcı tarife bilgisi için, beyan edilecek eşya ile verilen
bilgide tanımlanan eşya arasında her bakımdan uygunluk bulunduğunu,
b) Bağlayıcı menşe bilgisi için, beyan edilecek eşya ve menşe
kazanımı gerektiren durumu ile verilen bilgide tanımlanan eşya ve menşe
kazanımı gerektiren durumunun her bakımdan uygun bulunduğunu,
Kanıtlamak zorundadır.
4. Bağlayıcı tarife bilgisi veriliş tarihinden itibaren altı
yıl; bağlayıcı menşe bilgisi veriliş tarihinden itibaren üç yıl
geçerlidir. Talep edenin verdiği yanlış veya eksik bilgiye dayanan
bağlayıcı bilgi iptal edilir.
5. Bağlayıcı tarife bilgisi aşağıdaki durumlarda geçerliliğini
kaybeder:
a) Türk Gümrük Tarife Cetvelinde değişiklik yapılması ve verilen
bilginin söz konusu değişiklikle getirilen hükümlere uymaması,
b) Dünya Gümrük Örgütünün uymakla yükümlü bulunduğumuz nomanklatür,
izahname, tarife pozisyonlarına ilişkin kararlarındaki bir değişikliğe
uymaması,
c) Bağlayıcı tarife bilgisinin iptal edildiğinin veya
değiştirildiğinin bilgi verilen kişiye tebliğ edilmesi.
Bu fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen hallerde bağlayıcı
tarife bilgisinin geçerliliğini kaybetme tarihi, söz konusu
değişikliklerin Resmi Gazetede yayımı tarihidir.
6. Bağlayıcı menşe bilgisi aşağıdaki durumlarda geçerliliğini
kaybeder:
a) Menşe kurallarında bir mevzuat düzenlemesi veya bir uluslararası
anlaşma gereğince değişiklik yapılması ve verilen bilginin söz konusu
değişiklikle getirilen hükümlere uymaması,
b) Dünya Ticaret Örgütünün uymakla yükümlü bulunduğumuz Menşe
Kuralları Anlaşmasına ve bu anlaşmaya ilişkin izahname ve kararlardaki
bir değişikliğe uymaması,
c) Bağlayıcı menşe bilgisinin iptal edildiğinin veya
değiştirildiğinin bilgi verilen kişiye tebliğ edilmesi.
7. 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca geçerliliğini kaybeden
bağlayıcı tarife veya menşe bilgisinin hak sahibi, söz konusu bağlayıcı
bilgiye dayanarak ve bu bilginin geçerliliğini kaybetmesinden önce,
ilgili eşyanın alımı veya satımı üstüne bağlayıcı sözleşmeler yaptığı
takdirde, geçerliliğini kaybeden tarife veya menşe bilgisini, söz konusu
yayımın ya da tebligatın yapıldığı tarihten itibaren altı aylık bir süre
boyunca kullanabilir. Ancak, gümrük işlemleri sırasında söz konusu
ürünler için bir ithalat, ihracat ya da ön izin belgesinin gümrüğe
verilmesi halinde, bu belgenin geçerlilik süresi esas alınır. Bu fıkra
hükümlerine istisna getirmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.
8. Bağlayıcı tarife veya menşe bilgisine ilişkin 7 nci fıkra
hükümleri ancak aşağıdaki amaçlarla kullanılabilir.
a) İthalat ya da ihracat vergilerinin belirlenmesi,
b) Tarım politikası kapsamında ihracat vergi iadeleri ile ithalata ya
da ihracata verilen diğer bütün ödemelerin hesaplanması,
c) Belgelerin, söz konusu tarife veya menşe bilgisine istinaden
verilmiş olması koşuluyla, eşyaya ait gümrük beyannamesinin tescili için
gümrük işlemlerinin yürütülmesi sırasında verilen ithalat, ihracat ya da
ön izin belgesinin kullanımı.
Başa Dönüş
DÖRDÜNCÜ AYIRIM
Diğer Hükümler
MADDE 10- 1. Gümrük Müsteşarlığı, gümrük mevzuatının doğru
olarak uygulanması için gerekli gördüğü bütün önlemleri alır.
2. Gümrük mevzuatının öngördüğü uygulamaların, hangi hallerde
ve hangi koşullar altında basitleştirileceğine ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.
MADDE 11- Gümrük işlemleriyle doğrudan veya dolaylı olarak
ilgili bulunan kişiler, Gümrük Müsteşarlığının veya gümrük idarelerinin
talebi üzerine gümrük işlemleri ile sınırlı olmak kaydıyla belirlenen
süreler içinde gerekli bütün belge ve bilgileri vermek ve her türlü
yardımı sağlamakla yükümlüdür.
Kendilerinden bu konularda bilgi istenilen kişiler, özel kanunlarda
yazılı gizlilik hükümlerini ileri sürerek bilgi vermekten kaçınamazlar.
MADDE 12- 1. Gümrük idareleri gizli nitelikteki veya
gizlilik esasına göre elde edilen bütün bilgileri saklamak zorundadır.
Bu bilgileri veren kişinin veya makamın açık izni olmaksızın söz konusu
bilgiler açıklanamaz. Şu kadar ki, gümrük idareleri verilerin
korunmasına ilişkin yasal hükümler veya yargı kararlarının gereği olarak
söz konusu bilgileri ilgili mercilere verirler.
2. Gümrük işlemleri nedeniyle elde edilen gizli nitelikteki
bilgilerin toplanması, kullanılması, saklanması, saklanma süresi ve
üçüncü kişilere verilmesine ilişkin hükümler yönetmelikle belirlenir.
MADDE 13- İlgili kişiler, 11 inci maddede belirtilen belge ve
bilgileri gümrük kontrolü amacıyla beş yıl süre ile saklamak
zorundadırlar.
Belge saklama süresi;
a) (b) fıkrasında öngörülen haller dışında, serbest dolaşıma girmek
veya ihraç edilmek üzere beyan edilen eşya ile ilgili olarak, serbest
dolaşıma giriş veya ihracat beyanlarına ilişkin belgelerin tescil
edildiği yılın;
b) Nihai kullanımları nedeniyle indirimli veya sıfır ithalat vergisi
ile Türkiye’de serbest dolaşıma giren eşya için, gümrük gözetimine tabi
olmalarının sona erdiği yılın;
c) Başka bir gümrük rejimine tabi tutulan eşya için, söz konusu
gümrük rejiminin sona erdiği yılın;
d) Serbest bölgeye konulan eşya için, buralardan çıktıkları yılın;
Sonundan itibaren işlemeye başlar.
MADDE 14- 1. Bu Kanunda belirtilen süreler, tarih veya
vadeler, aksine özel bir hüküm bulunmadıkça uzatılamaz veya ertelenemez.
Süre, tarih veya vadelerin bitim tarihinin resmi tatil gününe rastlaması
halinde, bu süreler ilk işgününün resmi çalışma saatleri sonunda biter.
2. Süre hafta veya ay olarak belli edilmiş ise; başladığı güne
son hafta veya ayda tekabül eden günün mesai saati bitiminde sona erer.
Sürenin bittiği ayda tekabül eden bir gün yoksa süre o ayın son gününün
mesai saati bitiminde sona erer.
Başa Dönüş
İKİNCİ KISIM
Gümrük Vergileri
ile Eşya Ticareti Konusunda Öngörülen Diğer Önlemlerin
Uygulanmasına
İlişkin Unsurlar
BİRİNCİ BÖLÜM
Gümrük
Tarifesi ve Eşyanın Tarife Pozisyonlarına Ayrılması
MADDE 15- 1. Gümrük vergileri, gümrük yükümlülüğünün doğduğu
tarihte yürürlükte olan gümrük tarifesine göre hesaplanır.
2. Eşya ticaretine ilişkin özel hükümlerle belirlenmiş diğer
önlemler, gerektiği takdirde, söz konusu eşyanın tarife pozisyonuna göre
uygulanır.
3. Gümrük Tarifesi:
a) Bakanlar Kurulunca kabul edilen Türk Gümrük Tarife Cetvelini,
b) Tamamen veya kısmen Türk Gümrük Tarife Cetveline dayanan veya bu
cetvele alt açılımlar ekleyen ve eşya ticaretine ilişkin tarife
önlemlerinin uygulanması için tespit edilen diğer cetvelleri,
c) Türk Gümrük Tarifesinin kapsadığı eşyaya uygulanacak;
- Gümrük vergi oranlarını,
- Tarım politikası veya işlenmiş tarım ürünleriyle ilgili özel
düzenlemeler çerçevesinde alınan ithalat vergilerini,
d) Türkiye’nin bazı ülkeler veya ülke grupları ile yaptığı tercihli
bir tarife uygulaması gerektiren anlaşmalarda yer alan tercihli tarife
uygulamalarını,
e) Türkiye tarafından tek taraflı olarak bazı ülkeler, ülke grupları
veya toprak parçaları için tanınan tercihli tarife uygulamalarını,
f) İthalat vergilerinde, bazı eşyaya şartlı olarak uygulanacak
muafiyet veya indirim uygulamalarını,
g) Yukarıdakilerin dışında kalan diğer tarife uygulamalarını,
Kapsar.
4. Sabit oranlı vergilendirmeye ilişkin hükümler saklı kalmak
üzere, 3 üncü fıkranın (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen koşulları
taşıyan eşyanın ithalinde, beyan sahibi (c) bendinde belirtilen tarife
yerine (d), (e) ve (f) bentleri hükümlerinin uygulanmasını isteyebilir.
Gerekli koşulların yerine getirilmesi halinde, söz konusu talep gümrük
işlemlerinin tamamlanmasından veya eşyanın tesliminden sonra da
yapılabilir.
5. Bu maddenin 3 ncü fıkrasının (d), (e) ve (f) bentlerinde
belirtilen belirli bir ithalat hacmi i1e sınırlandırılmış tarife
uygulamaları;
a) Tarife kotalarının söz konusu olduğu durumlarda, tespit edilen
ithalat hacmi sınırına ulaşıldığında,
b) Tarife tavanlarının söz konusu olduğu durumlarda ise Bakanlar
Kurulu Kararı ile,
Sona erer.
6. Eşyanın tarife pozisyonunun belirlenmesi deyiminden,
yürürlükteki hükümlere uygun olarak, söz konusu eşyanın girdiği;
a) Türk Gümrük Tarife Cetvelinin veya 3 üncü fıkranın (b) bendinde
öngörülen diğer cetvelin bir alt pozisyonunun,
b) Tamamen veya kısmen Türk Gümrük Tarifesine dayanan ya da bu tarife
cetveline alt açılımlar ekleyen ve özel alanlara ait eşya ticaretine
ilişkin tarife dışı önlemlerin uygulanması amacıyla Bakanlar Kurulu
Kararı ile oluşturulan bir diğer cetvelin alt pozisyonunun,
Belirlenmesi anlaşılır.
7. Gümrük Tarife Cetveli, izahnamesi ve eşya fihristi,
Müsteşarlıkça hazırlanır ve Resmi Gazetede yayımlanır. Bu şekilde
yayımlanan metinler idari ve kazai uygulamalarda esas tutulur.
MADDE 16- l. Mahiyeti ve nihai kullanım şekli gerekçesiyle,
bazı eşyanın yararlanabileceği tercihli tarife uygulaması, Bakanlar
Kurulunca belirlenen şartlara tabidir.
Bir izin gerektiğinde 80 ve 81 inci madde hükümleri uygulanır.
2. 1 inci fıkrada sözü edilen tercihli tarife uygulaması
ifadesi, tarife kotaları kapsamında olsa dahi, ithalat vergilerinde bir
indirim veya şartlı muafiyet uygulaması anlamına gelir.
Başa Dönüş
İKİNCİ BÖLÜM
Eşyanın Menşei
BİRİNCİ AYIRIM
Eşyanın Tercihli
Olmayan Menşei
MADDE 17- Eşyanın tercihli olmayan menşei;
a) 15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (d) ve (e) bentlerinde
öngörülen uygulamalar hariç olmak üzere, Türk Gümrük Tarifesinin
uygulanması,
b) Eşya ticaretine ilişkin tarife önlemleri dışında, Bakanlar Kurulu
Kararı ile oluşturulan önlemlerin uygulanması,
c) Menşe şahadetnamelerinin hazırlanması ve verilmesi,
Amaçları ile bu Kanunun 18 ila 21 inci maddelerindeki hükümler
çerçevesinde belirlenir.
MADDE 18- 1. Tümüyle bir ülkede elde edilen veya üretilen
eşya, o ülke menşelidir.
2. Tümüyle bir ülkede elde edilen veya üretilen eşya
ifadesinden;
a) O ülkede çıkartılan madencilik ürünleri,
b) O ülkede toplanan bitkisel ürünler,
c) O ülkede doğan ve yetiştirilen canlı hayvanlar,
d) O ülkede yetiştirilen canlı hayvanlardan elde edilen ürünler,
e) O ülkede tutulan ve avlanan balıkçılık ve avcılık ürünleri,
f) O ülkede kayıtlı veya tescilli olup, o ülkenin bandırasını taşıyan
araçlar tarafından söz konusu ülkenin kara suları dışındaki denizlerden
çıkartılan av ürünleri ve diğer deniz ürünleri,
g) Söz konusu ülkede kayıtlı ya da tescilli olan ve ülkenin
bandırasını taşıyan, fabrika gemilerde (f) bendinde öngörülen ürünlerden
elde edilen eşya,
h) O ülkenin kara suları dışındaki denizlerin dibinden ya da deniz
dibindeki toprağın altından münhasır işletme hakkına sahip olarak o ülke
tarafından çıkartılan ürünler,
ı) Sadece hammadde elde etmek için o ülkede toplanan, imalat
işlemlerinden veya kullanım kalıntılarından elde edilen atık ve
artıklar,
j) Yukarıdaki bentlerde sayılan eşyadan üretimin herhangi bir
aşamasında elde edilen eşya ile bunların türevlerinden elde edilen eşya,
Anlaşılır.
3. 2 nci fıkranın uygulanmasında ülke ifadesi o ülkenin kara
sularını da kapsar.
MADDE 19- Üretimi birden fazla ülkede gerçekleştirilen eşyanın
bir ülke menşeli sayılabilmesi için, o ülkede yeni bir ürün imal
edilmesi veya imalatın önemli bir aşamasının ve ekonomik yönden gerekli
görülen en son esaslı işçilik ve eylemin o ülkede yapılması gerekir.
MADDE 20- Esas amacının, Türkiye tarafından belirli ülkelerin
eşyasına uygulanan hükümleri aşmak olduğu tespit edilen veya yapılan
araştırma sonucunda hakkında bu yönde bir kanaat oluşan bir işçilik veya
işlemle üretilmiş eşya, 19 uncu maddeye dayanılarak o ülke menşeli
sayılmaz.
MADDE 21- 1. Menşe şahadetnamesi ibrazı ihtiyaridir. Bununla
birlikte, uluslararası ve ikili anlaşma hükümlerine göre, menşe
şahadetnamesine dayanılarak indirimli tarifeden yararlanılmak
istenilmesi halinde, eşyanın anlaşmaya taraf ülke menşeli olduğunu veya
o ülkede gördüğü değişiklik ve işlemler dolayısıyla öyle sayılması
gerektiğini bildirir menşe şahadetnamesi ibrazı zorunludur.
2. 1 inci fıkra hükmü dışında kalan hallerde, menşe
şahadetnamesi ibrazına ilişkin ve eşyanın kıymeti, menşei, cinsi veya
niteliği itibariyle, menşe şahadetnamesi aranmamasına ilişkin usul ve
esaslar yönetmelikle belirlenir.
3. Menşe şahadetnamelerinin şekli, içereceği bilgiler,
uluslararası düzenlemeler dikkate alınarak yönetmelikle belirlenir.
4. Menşe şahadetnamesinin ibrazına rağmen ciddi bir şüphe
durumunda, ek kanıtları isteme konusunda gümrük idareleri yetkilidir.
Başa Dönüş
İKİNCİ AYIRIM
Eşyanın Tercihli Menşei
MADDE 22- Bu Kanunun 15 inci maddesinde belirtilen tercihli
tarife uygulamalarından yararlandırılmak istenen eşyanın tercihli menşe
kuralları;
a) 15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (d) bendinde belirtilen
anlaşmalar kapsamı eşya için bu anlaşmalar ile,
b) 15 inci maddenin 3 üncü fıkrasının (e) bendinde belirtilen
tercihli tarife uygulamalarından yararlanan eşya için Bakanlar Kurulu
Kararı ile, belirlenir.
Başa Dönüş
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Eşyanın Gümrük Kıymeti
MADDE 23- Eşyanın gümrük kıymeti, Gümrük Tarifesinin ve eşya
ticaretine ilişkin belirli konularda getirilen tarife dışı
düzenlemelerin uygulanması amacıyla, bu bölümde yer alan hükümler
çerçevesinde belirlenen kıymettir.
MADDE 24- 1. İthal eşyasının gümrük kıymeti, eşyanın satış
bedelidir. Satış bedeli, Türkiye’ye ihraç amacıyla yapılan satışta 27 ve
28 inci maddelere göre gerekli düzeltmelerin de yapıldığı, fiilen ödenen
veya ödenecek fiyattır.
Şu kadar ki, eşyanın satış bedelinin gümrük kıymetine esas
alınabilmesi, aşağıdaki koşullara bağlıdır:
a) Eşyanın alıcısı tarafından elden çıkartılması veya kullanımı;
- Türkiye Cumhuriyeti kanunları, tüzükleri ve bunların yetkili
kıldığı merciler tarafından konulmuş olan,
- Eşyanın tekrar satılabileceği coğrafi bölgeyi sınırlayan,
- Eşyanın kıymetini önemli bir ölçüde etkilemeyen,
Kısıtlamalar dışında, hiçbir kısıtlamaya tabi olmamalıdır.
b) Satış veya fiyat, kıymeti belirlenmekte olan eşya bakımından,
kıymeti tespit edilemez bir koşul veya edim konusu olmamalıdır.
c) Eşyanın alıcı tarafından tekrar satışı veya diğer herhangi bir
şekilde elden çıkartılması ya da kullanımı sonucu doğan hasılanın bir
bölümünün doğrudan veya dolaylı olarak satıcıya intikal etmesi halinde,
ithal eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına 27 nci madde
hükümlerine göre ilave yapılabilmelidir.
d) Alıcı ve satıcı arasında bir ilişki bulunmamalı; ilişkinin varlığı
durumunda ise, satış bedeli bu maddenin 2 nci fıkrası hükümlerine göre
gümrük kıymeti olarak kabul edilebilir nitelikte olmalıdır.
2. a) Yukarıdaki fıkra hükümlerini uygulayarak satış bedelinin
belirlenmesinde, alıcı ile satıcı arasında bir ilişkinin varlığı, satış
bedelinin reddedilmesi için tek başına yeterli bir neden oluşturmaz.
Böyle durumlarda, satışa ilişkin koşullar incelenerek, bu ilişkinin
fiyatı etkilemediği belirlenirse, satış bedeli kabul edilir. Gümrük
idaresi, beyan sahibi veya diğer kaynaklardan elde ettiği bilgilere
dayanarak, söz konusu ilişkinin fiyatı etkilediği kanısına varırsa, bu
hususları beyan sahibine yazılı olarak bildirir. Süresi içinde verilmek
şartıyla beyan sahibinin cevap hakkı saklıdır.
b) Birbirleri ile ilişkisi bulunan kişiler arasındaki bir satışta,
beyan sahibi satış bedelinin aynı veya yakın bir tarihte gerçekleşen
aşağıda yer alan emsal kıymetlerden birine çok yakın olduğunu
ispatlarsa, bu satış bedeli kabul edilerek, eşyanın kıymeti l inci fıkra
hükümlerine göre belirlenir.
- Türkiye’ye ihraç amacıyla satılan aynı veya benzer eşyanın
birbiriyle hiçbir ilişkisi bulunmayan satıcılar ve alıcılar arasında
satışındaki satış bedeli,
- Aynı veya benzer eşyanın, 25 inci maddenin 2 nci fıkrasının (c)
bendi hükümlerine göre belirlenen gümrük kıymeti,
- Aynı veya benzer eşyanın, 25 inci maddenin 2 nci fıkrasının (d)
bendi hükümlerine göre belirlenen gümrük kıymeti.
Yukarıdaki emsal kıymetlerle yapılan kıyaslama sırasında, ticari
düzeye, miktara, 27 nci maddede sayılan unsurlara ve alıcı ile satıcı
arasında ilişki bulunmayan satışlarda, satıcının üstlendiği, ancak
satıcı ile alıcı arasında ilişki bulunan durumlarda satıcının
üstlenmediği giderlere ilişkin ispatlanmış farklılıklar dikkate alınır.
c) (b) bendinde sayılan kıymetler, beyan sahibinin girişimi ile ve
yalnız kıyaslama amacıyla kullanılır. (b) bendi hükümlerine dayanarak
eşyanın satış bedelinin yerini alacak bir kıymet tespit edilemez.
3. a) Fiilen ödenen veya ödenecek fiyat, ithal eşyası için
alıcının, satıcı veya satıcı yararına yaptığı veya yapması gereken
ödemelerin toplamıdır. Bu fiyat, ithal eşyasının satış koşulu olarak,
alıcının satıcıya veya satıcının bir yükümlülüğünü karşılamak üzere
üçüncü bir kişiye yaptığı veya yapacağı tüm ödemeleri kapsar. Ödemeler,
para transferi şeklinde olabileceği gibi, akreditif veya ciro edilebilir
bir kıymetli evrak kullanılarak ya da doğrudan veya dolaylı yapılabilir.
b) 27 nci maddeye göre yapılan ilaveler dışında, alıcının pazarlama
dahil kendi hesabına yaptığı faaliyetler, satıcı yararına veya satıcı
ile yapılan bir anlaşma yoluyla da olsa, satıcıya yapılan dolaylı bir
ödeme olarak değerlendirilmez. Bu tür işlemlere ilişkin giderler, ithal
eşyasının gümrük kıymetinin tespiti sırasında fiilen ödenen veya
ödenecek fiyata ilave edilmez.
MADDE 25- 1. 24 üncü madde hükümlerine göre belirlenemeyen
gümrük kıymeti, bu maddenin 2 nci fıkrasının (a), (b), (c) ve (d)
bentlerinin sıra halinde uygulanmasıyla belirlenir. Eşyanın gümrük
kıymeti bir üst bent hükümlerine göre belirlenebildiği sürece bir alt
bent hükümleri uygulanamaz. Ancak, beyan sahibinin yazılı talebinin
gümrük idaresince uygun bulunması şartıyla (c) ve (d) bentlerinin
uygulama sırası değiştirilebilir.
2. Bu madde hükümleri gereğince, gümrük kıymeti aşağıdaki
yöntemlere göre belirlenir:
a) Türkiye’ye ihraç amacıyla satılarak, kıymeti belirlenecek eşya ile
aynı veya yakın bir tarihte ihraç edilen eşyanın satış bedeli,
b) Türkiye’ye ihraç amacıyla satılarak, kıymeti belirlenecek eşya ile
aynı veya yakın bir tarihte ihraç edilen benzer eşyanın satış bedeli,
c) İthal eşyasının veya aynı ya da benzer eşyanın Türkiye içinde
satıcılardan müstakil kişilere yapılan en büyük miktardaki satışına ait
birim fiyata dayalı kıymet,
d) İthal eşyasının üretiminde kullanılan malzeme ve imalat veya diğer
imal işlemlerinin bedel veya kıymetleri ile Türkiye’ye ihraç edilmek
üzere ihraç ülkesindeki üreticiler tarafından üretilen, kıymeti
belirlenecek eşya ile aynı sınıf veya cins eşyanın satışında mutat olan
kâr ve genel giderlere eşit bir tutar ve 27 nci maddenin 1 inci
fıkrasının (e) bendinde sayılan diğer bedel veya kıymetler toplamından
oluşan hesaplanmış kıymet.
3. 2 nci fıkranın uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.
MADDE 26- 1. 24 ve 25 inci madde hükümlerine göre
belirlenemeyen ithal eşyasının gümrük kıymeti;
a) Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII nci Maddesinin
Uygulanmasına İlişkin Anlaşmanın,
b) Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının VII nci
Maddesinin,
c) Bu bölüm hükümlerinin,
Prensip ve genel hükümlerine uygun yöntemlerle ve Türkiye’de mevcut
veriler esas alınarak belirlenir.
2. 1 inci fıkra hükümlerine göre gümrük kıymetinin
belirlenmesinde;
a) Türkiye’de üretilen eşyanın Türkiye içindeki satış fiyatı,
b) Gümrük idaresinin iki alternatif kıymetten yüksek olanını kabul
etmesini öngören bir sistem,
c) Eşyanın ihraç ülkesindeki iç piyasa fiyatı,
d) Aynı veya benzer eşyanın, 25 inci maddenin 2 nci fıkrasının (d)
bendi hükümlerine göre hesaplanmış kıymeti dışındaki maliyet bedeli,
e) Türkiye’den başka bir ülkeye ihraç edilmek üzere satılmış eşyanın
fiyatı,
f) Asgari gümrük kıymetleri,
g) Keyfi veya fiktif kıymetler,
Esas alınmaz.
MADDE 27- 1. 24 üncü madde hükümlerine göre gümrük kıymeti
belirlenirken, ithal eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına
aşağıdaki ilaveler yapılır:
a) Aşağıdaki unsurların eşyanın fiilen ödenen veya ödenecek fiyatına
dahil edilmemiş, ancak alıcı tarafından üstlenilen bölümü;
i) Satın alma komisyonları dışındaki komisyonlar ve tellâliye,
ii) Gümrük işlemleri sırasında söz konusu eşya ile tek eşya muamelesi
gören kapların maliyeti,
iii) İşçilik ve malzeme giderleri dahil ambalaj bedeli;
b) İthal eşyasının üretiminde ve ihraç amacıyla satışında kullanılmak
üzere, alıcı tarafından doğrudan veya dolaylı olarak, bedelsiz veya
düşük bedelle sağlanan, fiilen ödenen veya ödenecek fiyata dahil
edilmemiş olan aşağıda sayılan mal ve hizmetlerin kıymetinden verilecek
uygun miktardaki pay;
i) İthal eşyasına katılan malzeme, aksam, parça ve benzerleri,
ii) İthal eşyasının üretimi sırasında kullanılan araç, gereç, kalıp
ve benzeri aletler,
iii) İthal eşyasının üretimi sırasında tüketilen maddeler,
iv) İthal eşyasının üretimi için gereken ve ithal ülkesi dışında
gerçekleştirilen mühendislik, geliştirme, sanat ve çizim çalışmaları,
plan ve taslak hazırlama hizmetleri;
c) Kıymeti belirlenecek eşyanın satış koşulu gereği, alıcının
doğrudan veya dolaylı olarak ödemesi gereken, fiilen ödenen veya
ödenecek fiyata dahil edilmemiş olan royalti ve lisans ücretleri;
d) İthal eşyasının tekrar satışı veya diğer herhangi bir şekilde
elden çıkartılması ya da kullanımı sonucu doğan hâsılanın, doğrudan veya
dolaylı olarak satıcıya intikal eden kısmı;
e) İthal eşyası için Türkiye’deki giriş liman veya yerine kadar
yapılan nakliye ve sigorta giderleri.
2. Bu maddeye göre fiilen ödenen veya ödenecek fiyata
yapılacak ilaveler için nesnel ve ölçülebilir veriler esas alınır.
3. Gümrük kıymetinin belirlenmesinde, fiilen ödenen veya
ödenecek fiyata bu maddede öngörülenler dışında hiçbir ilave yapılamaz.
4. Bu bölümde geçen satın alma komisyonları ifadesinden;
ithalatçının temsilcisine kıymeti belirlenecek eşyanın satın alınmasında
yurtdışında verdiği temsil hizmeti karşılığında ödediği ücret anlaşılır.
5. İthal eşyasının gümrük kıymetinin belirlenmesi sırasında;
a) Türkiye’de çoğaltılması hakkı için yapılan ödemeler ,
b) Türkiye’ye ihraç amacıyla satışında bir satış koşulu olmaması
kaydıyla, dağıtım veya tekrar satış hakları için alıcının yaptığı
ödemeler,
1 inci fıkranın (c) bendi kapsamında değerlendirilmez ve fiilen
ödenen veya ödenecek fiyata ilave edilmez.
MADDE 28- İthal eşyasının fiilen ödenen veya ödenecek
fiyatından ayırdedilebilmeleri koşuluyla aşağıdaki giderler gümrük
kıymetine dahil edilmez:
a) Eşyanın, Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesi ile Türkiye’nin
anlaşmalarla dahil olduğu gümrük birliği gümrük bölgelerine giriş yerine
varışından sonra yapılan nakliye ve sigorta giderleri,
b) Sınai tesis, makina veya teçhizat gibi, ithal eşyası için yapılan
inşa, kurma, montaj, bakım veya teknik yardıma ilişkin giderler,
c) İthal eşyasının satışıyla ilgili olarak bir finansman anlaşması
uyarınca alıcı tarafından üstlenilen faiz giderleri;
d) İthal eşyasının Türkiye’de çoğaltılması hakkı için yapılan
ödemeler;
e) Satın alma komisyonları;
f) Eşyanın ithali veya satışı nedeniyle Türkiye’de ödenecek ithalat
vergileri.
(c) bendinde belirtilen hallerde, finansmanın satıcı veya bir başka
kişi tarafından sağlanmış olmasına bakılmaz. Ancak, finansman
anlaşmasının yazılı olarak yapılmış olması ve gerektiğinde alıcının;
- Eşyanın, fiilen ödenen veya ödenecek fiyat olarak beyan edilen
fiyattan satıldığını,
- Söz konusu faiz oranının, finansmanın sağlandığı ülkede o tarihte
bu tür bir işlem için geçerli olan faiz oranı seviyesini aşmadığını,
Kanıtlaması şarttır.
MADDE 29- Bilgisayarlarda kullanılmak üzere, veri veya
komutlar yüklü bilgi taşıyıcılarının gümrük kıymetinin tespitine ilişkin
usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.
MADDE 30- Eşyanın gümrük vergisine esas alınacak kıymetinin
Türk Lirası olarak beyanı zorunludur. Fatura veya diğer belgelerde
yazılı yabancı paralar, gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihte yürürlükte
olan T.C. Merkez Bankası döviz satış kurları üzerinden Türk Lirasına
çevrilir.
MADDE 31- 1. Bu bölüm hükümleri, gümrükçe onaylanmış bir başka
işlem veya kullanıma tabi tutulduktan sonra serbest dolaşıma giren
eşyanın gümrük kıymetinin belirlenmesine ilişkin özel hükümleri
etkilemez.
2. 24, 25 ve 26 ncı maddelere istisna olarak, genellikle
konsinye şekilde teslim edilen çabuk bozulabilir eşyanın gümrük kıymeti,
beyan sahibinin talebi üzerine, gümrük idaresince basitleştirilmiş
usullere göre belirlenir.
Başa Dönüş
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Eşyanın Ağırlığı ve
Kapları
MADDE 32- 1. Gümrük Tarifesinde ağırlık esasına göre vergiye
tabi eşyada, vergiye esas ağırlıklar ile bazı pozisyon ve alt
pozisyonların kapsamının belirlenmesine esas alınan ağırlıklar;
a) Brüt ağırlığa atıfta bulunulan hallerde, eşyanın kendi ağırlığı
ile tüm ambalaj maddeleri ve kapların ağırlıkları toplamı,
b) Net ağırlığa veya sadece ağırlığa atıfta bulunulan hallerde,
eşyanın kendi ağırlığı,
Olarak değerlendirilir.
2. Brüt ağırlığı üzerinden vergiye tabi eşya ambalajsız
geldiği takdirde, söz konusu eşya bulunduğu haldeki ağırlığı üzerinden
vergiye tabi tutulur.
3. Değişik vergi oranlarına ve aynı zamanda brüt ağırlıkları
üzerinden vergiye tabi eşyanın aynı ambalaj içinde gelmesi halinde,
eşya, net ağırlıkları üzerinden tartılır ve ambalaj ağırlığı orantılı
olarak net ağırlıklara ilave edilir.
4. Beyan edilen ölçü birimi ile vergilendirmeye esas alınan
ölçü biriminin farklı olması halinde, bunların birbirlerine
dönüştürülmesine ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.
5. Eşyanın ambalajlarının;
a) Alışılagelen ve bilinen maddelerden olmaması veya gereğinden
farklı bir şekilde yapılması,
b) Ait oldukları eşyanın faturasında kıymetlerinin ayrı gösterilmesi
ve aynı zamanda bağımsız bir ticari eşya niteliğinde olması,
c) İthalat vergilerinden kaçınma amacıyla ambalaj olarak getirilmesi,
Hallerinde, bunlar ayrı olarak beyan edilir ve girdikleri tarife
pozisyonlarına göre vergiye tabi tutulur.
Ancak, yukarıdaki gibi kendi tarifeleri üzerinden vergiye tabi
ambalaj maddelerinin vergi oranı, içindeki eşyanın gümrük vergi
oranından düşük veya buna eşit bulunduğu takdirde, ambalaj maddelerinin
gümrük vergisi eşyanın tabi bulunduğu vergi oranları üzerinden ve eşya
ile birlikte hesaplanır.
6. Ağırlık üzerinden vergiye tabi eşyanın alışılagelen ambalaj
niteliğinde olmayan kutu, kılıf ve mahfazalarının gümrük vergi oranları,
içindeki eşyanın vergi oranından daha yüksek bulunduğu takdirde,
kendilerine ait tarife pozisyonlarına göre vergiye tabi tutulur.
Kıymet üzerinden vergiye tabi eşyanın kutu, kılıf ve mahfazaları,
başlıbaşına bir ticari eşya niteliğinde olmaması ve kıymetinin eşyanın
kıymetine dahil bulunması şartıyla gümrük vergisine tabi tutulmaz.
7. Ağırlıkları üzerinden gümrük vergisine tabi eşyanın
örnekleme yöntemiyle yapılan gümrük muayenesi sırasında;
a) Kapların yalnız bir kaçının tartılması sonucunda beyana göre
fazlalık saptanırsa, aynı cins ve türden eşyanın tartılmamış kaplarına
da bu fazlalığın ortalaması esas alınarak ilaveler yapılır. Beyan
sahibi, bu şekilde yapılan işlemi kabul etmez ise gümrük idaresi
tarafından bütün kaplar tartılır.
b) Tartılan kaplarda beyana göre eksiklik saptanırsa bunun eşyanın
doğal özelliklerinden veya hasara uğramasından veya noksan
gönderildiğinden veya çalınmasından ileri geldiğinin kanıtlanması
halinde, ithalat vergileri bulunan miktar üzerinden hesaplanır.
Ancak, bu gibi durumlarda gümrük idaresinin veya beyan sahibinin
bütün kapları tarttırmak hakları saklıdır.
Başa Dönüş
ÜÇÜNCÜ KISIM
Taşıtların Kontrolü
ve Gümrük Bölgesine Getirilen Eşya Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya
Kullanıma Tabi Tutulana Kadar Uygulanacak Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Taşıtların
Türkiye Gümrük Bölgesine Giriş ve Çıkışı
MADDE 33- Türkiye Gümrük Bölgesine giriş ve çıkış gümrük
kapılarından yapılır. Türkiye Gümrük Bölgesinin giriş noktalarındaki
gümrük kapıları ile içeride bulunan gümrük kapıları arasında belirli
yolların takip edilmesi zorunludur. Giriş ve çıkış kapıları ile bunları
birbirine bağlayan yollar ve hava taşıtlarının Türkiye Gümrük Bölgesinde
inebilecekleri gümrük işlemi yapılan havalimanları ilgili kamu
kuruluşlarının görüşleri alınarak, Müsteşarlıkça tespit edilerek Resmi
Gazetede yayımlanır.
Genel hizmete açık demiryolları gümrük yolu sayılır.
MADDE 34- 1. Türkiye Gümrük Bölgesine giren veya çıkan
taşıtlar gümrük gözetimine tabidir. Bunlar, yürürlükteki hükümlere uygun
olarak, gümrük idareleri tarafından denetlenir.
2. Karayolu ile Türkiye Gümrük Bölgesine gelen taşıtların
denetlenmesi bitmeden veya ilgili gümrük idaresinin izni alınmadan söz
konusu taşıtlara yük ve yolcu alınıp verilemez ve taşıt yoluna devam
edemez; trenlerin vagon değiştirmek veya eklemek suretiyle tertipleri
değiştirilemez.
Türkiye Gümrük Bölgesi dışından, demiryolundan başka kara taşıtları
ile ancak sınırdaki yetkili bir gümrük idaresine eşya getirilebilir.
Sınırdaki yetkili olmayan bir gümrük idaresine gelen eşya gümrük
gözetimi altında yetkili bir gümrük idaresine götürülmediği takdirde
geri çevrilir.
Türkiye Gümrük Bölgesine yürütülerek getirilecek hayvanlar, sağlık
kontrolü yapılabilen gümrük kapılarından girebilir.
3. a) Türkiye Gümrük Bölgesi dışındaki limanlardan gelen
gemiler, Gümrük Bölgesine girmelerinden itibaren beklenmeyen haller veya
mücbir sebep olmadıkça ya da gümrük denetimi gerektirmedikçe,
gidecekleri limana göre mutat olan rotayı değiştiremez, yolda duramaz
başka gemilerle temas edemez ve gümrük idaresi bulunmayan yerlere
yanaşamazlar. Gümrük memurları gemiyi, yükünü ve bunlara ait gerekli tüm
defter, belge ve kayıtları denetlemeye, gerektiğinde ambarları ve eşya
bulunan diğer yerleri mühür altına almaya yetkilidir.
Yabancı limanlardan gelip Türk limanlarına veya nehirlerine girecek
olan gemiler, gümrük denetlemesi yapılmak üzere belirli yerlerde durur
veya yol keserler.
Yabancı limanlardan gelen veya Türkiye’den yabancı limanlara giden
gemilerin geliş ve gidişlerinden en az üç saat önce sahip veya acentası
tarafından ilgili gümrük idarelerine bilgi verilir.
Gemi adamları ve yolcuları ile gemilere girip çıkacak görevli ve
görevsiz kimseler Türkiye’ye ancak yetkili gümrük idarelerinden giriş ve
çıkış yapabilirler.
b) Türkiye limanları arasında düzenli sefer yapan ve acentası bulunan
gemiler serbest dolaşımda olmayan eşya alırlar veya yolda yabancı limana
uğrarlarsa (a) fıkrası hükümlerine tabi tutulurlar. Bu tür gemiler ile
bunların yolcu ve yüklerinin denetleme ve gümrük işlemlerinde kolaylık
sağlayacak usul ve esaslar koymaya Müsteşarlık yetkilidir.
c) (b) fıkrası dışında kalan gemilerin Türkiye limanları arasındaki
sefer ve taşımaları gümrük gözetimine tabi tutulabilir. Bu tür gemiler,
Müsteşarlıkça belirlenecek şartlar ve verilecek izin çerçevesinde
serbest dolaşımda olmayan eşyayı Türkiye limanları arasında transit
suretiyle taşıyabilirler.
d) (c) fıkrasında yazılı taşımalar ile Türkiye karasuları ve iç
sularında seyreden her türlü taşıtlar üzerinde gümrükçe yapılacak
gözetim ve denetime ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.
4. Türkiye’ye gelen ve Türkiye’den gidecek olan hava araçları
yetkili gümrük idaresi bulunan havalimanlarına inebilir veya bu
havalimanlarından kalkabilirler. Bu hava araçları gümrük gözetimine
tabidir. Özel bir izin ile gelen ve giden hava gemilerinin kaptan
pilotları verilen talimata uygun olarak hareket ederler.
5. Türk ve yabancı donanmasına mensup harp gemileri ile Türk
Hava Kuvvetlerine mensup hava harp gemileri ve Bakanlar Kurulunun izni
ile gelen yabancı devletlerin hava harp gemileri, içlerinde eşya
bulunmaması halinde gümrük gözetimine tabi değildir.
MADDE 35- Türkiye Gümrük Bölgesine giriş ve çıkış ile gümrük
idarelerindeki her türlü gümrük işlemleri normal çalışma saatleri içinde
yapılır. Ancak;
a) Demiryolu katarları ve düzenli sefer yapan deniz, nehir, kara ve
hava taşıtları gece ve gündüzün her saatinde Gümrük Bölgesine girip
çıkabilirler. Düzensiz seferli olan ve yolcu getiren deniz, nehir, kara
ve hava taşıtları da aynı şekilde Gümrük Bölgesine girip çıkabilirler.
b) İşletme teşkilatı bulunan limanlarda, gemiler gece ve gündüzün her
saatinde yük ve yolcu alıp çıkarabilirler.
c) Zorlayıcı sebeplerle çalışma saatleri dışında gümrük idaresi olan
bir limana girmek veya bu limandan ayrılmak zorunda kalan gemilerin yük
alıp verme istekleri de gümrük idarelerince kabul edilir. Yolcu ve
turist taşıyan her türlü gemi mesai saatleri dışında gümrük idaresi
bulunan bir limana girip çıkabilir.
Başa Dönüş
İKİNCİ BÖLÜM
Eşyanın
Türkiye Gümrük Bölgesine Girmesi
MADDE 36- 1. Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya,
girişinden itibaren gümrük gözetimine tabidir. Bunlar, yürürlükteki
hükümlere uygun olarak gümrük idareleri tarafından denetlenir.
2. Söz konusu eşya gümrük statüleri belirleninceye, serbest
dolaşımda olmayan eşya ise 77 nci maddenin 1 inci fıkrası hükmü saklı
kalmak üzere, gümrük statüleri değişinceye ya da serbest bölgeye
girinceye yahut 163 ve 164 üncü maddeler gereğince yeniden ihraç veya
imha edilinceye kadar gümrüğün gözetimi altında kalır.
MADDE 37- 1. Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşya, getiren
kişi tarafından gecikmeksizin Müsteşarlıkça belirlenen usul ve esaslara
uygun olarak;
a) Belirlenen bir gümrük idaresine veya gümrükçe uygun görülen
herhangi bir yere,
b) Deniz veya havayoluyla ya da Türkiye Gümrük Bölgesinden
geçmeksizin karayoluyla doğrudan bir serbest bölgeye,
Götürülür.
2. Türkiye Gümrük Bölgesine getirildikten sonra eşyanın
aktarılması sonucunda nakliyesinden sorumlu olanlar yukarıda belirtilen
hükümlere uymak zorundadır.
3. Gümrük idarelerinin gözetim ve denetimine ilişkin hükümler
saklı kalmak kaydıyla, yolcu, sınır ahalisi ve posta eşyası ile ekonomik
açıdan önem arz etmeyen eşya için özel hükümler getirmeye Müsteşarlık
yetkilidir.
4. Yukarıdaki fıkralar ve 38 ila 50 nci madde hükümleri,
Türkiye’nin deniz ve hava limanları dışında uğrak yeri olmayan ve
düzenli bir hava veya deniz seferiyle doğrudan yapılan taşımacılık
nedeniyle Türkiye Gümrük Bölgesini geçici olarak terk eden eşyaya
uygulanmaz.
Yabancı ülke limanlarında, hava limanlarında veya serbest limanlarda
yüklenmiş eşya bu hükmün dışındadır.
5. Bu maddenin 1 inci fıkrası hükmü, varış yeri bir Türk
limanı veya havalimanı olmaksızın, Türkiye karasularını ya da hava
sahasını geçen gemilerde veya hava araçlarında yüklü eşyaya uygulanmaz.
MADDE 38- 1. Beklenmeyen haller veya mücbir sebep nedeniyle 33
üncü madde ile 34 üncü maddenin 1 inci ve 3 üncü fıkralarında öngörülen
yükümlülüklere uyulmadığı takdirde, söz konusu yükümlülüklere tabi kişi
veya onun yerine hareket eden diğer kişiler, en yakın gümrük idaresini
gecikmeksizin bu durumdan ve eşyanın bulunduğu hal ve yerden haberdar
ederler.
2. Beklenmeyen haller veya mücbir sebep nedeniyle, Türkiye
karasuları içinde taşıdığı eşyayı denize atan, karaya çıkaran,
başka bir taşıta aktaran veya bu eşyayı toplayan gemi kaptanları yahut
diğer kişiler, eşyanın gümrük statüsünün belirlenmesi ve gereken diğer
önlemlerin alınması amacıyla en yakın gümrük idaresini bu durumdan ve
eşyanın bulunduğu hal ve yerden haberdar ederler.
3. 34 üncü maddenin 5 inci fıkrasında belirtilen bir geminin
veya hava gemisinin beklenmeyen haller veya mücbir sebep nedeniyle 34
üncü maddenin 1, 3 ve 4 üncü fıkralarında öngörülen yükümlülüklere
uymaksızın geçici olarak Türkiye Gümrük Bölgesi içinde demir atmaya veya
konaklamaya mecbur kalması halinde, bu gemiyi veya hava gemisini Gümrük
Bölgesine getiren veya onun yerine hareket eden diğer kişiler, gümrük
idaresini gecikmeksizin durumdan haberdar ederler.
4. 1 inci fıkrada belirtilen eşya ile 2 nci fıkrada belirtilen
gemi veya hava gemisine yüklü eşyanın gümrük denetimine imkan verecek ve
gerektiğinde daha sonra belirlenen veya uygun görülen bir gümrük
idaresine götürülmelerini sağlayacak önlemler Müsteşarlıkça tespit
edilir.
Başa Dönüş
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Eşyanın Gümrüğe Sunulması
MADDE 39- Müsteşarlıkça belirlenen esaslara uygun olarak
serbest bölgelere konulan eşya hariç olmak üzere, gümrük idaresine veya
gümrük idarelerinin belirlediği veya uygun gördüğü diğer bir yere gelen
eşya, bunu Türkiye Gümrük Bölgesine getiren kişi veya yerine göre
eşyanın gelişinden sonra taşımasını üstlenen kişi tarafından gümrüğe
sunulur.
MADDE 40- Müsteşarlık;
a) Yolcu beraberinde getirilecek,
b) Gümrüğe sunulmaksızın bir gümrük rejimine tabi tutulabilecek,
Eşya hakkında, 39 uncu madde hükümleri dışında özel düzenlemeler
yapabilir.
MADDE 41- Talep üzerine, gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulmasından önce, gümrüğe sunulan eşyanın incelenmesi
veya bundan numune alınması yönünden ilgili ve yetkili kişilere izin
verilebilir.
Başa Dönüş
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Özet Beyan ve
Gümrüğe Sunulan Eşyanın Boşaltılması
MADDE 42- 44 üncü madde hükümleri saklı kalmak üzere, 39 uncu
madde uyarınca gümrüğe sunulan eşya için, eşyanın gümrüğe sunulmasını
takibeden ilk iş günü mesai bitimine kadar ilgili gümrük idaresine bir
özet beyan verilir.
MADDE 43- 1. Özet beyan, Müsteşarlıkça belirlenen örneğe uygun
bir form ile yapılır. Müsteşarlık, eşyanın teşhisi için gerekli
ayrıntıları içeren ve uluslararası kabul gören bir ticari veya resmi
belgenin de özet beyan olarak kullanımına izin vermeye yetkilidir.
2. Özet beyan;
a) Eşyayı Türkiye Gümrük Bölgesine getiren veya eşyanın gelişinden
sonra taşıma sorumluluğunu üstlenen,
b) (a) bendinde belirtilenlerin adına hareket eden,
Kişi tarafından verilir.
3. Türk ve yabancı ülke donanmasına ait harp gemileri ile Türk
Hava Kuvvetlerine ait hava harp gemileri ve Bakanlar Kurulu izni ile
gelen yabancı devletlerin hava harp gemileri gümrük gözetimine tabi
değildir. Ancak, harp gemileri ve hava harp gemileri ile getirilen eşya,
gümrük muayenesi ve diğer gümrük işlemlerinin yapılmasını sağlamak
amacıyla, gelişlerinden sonra en geç yirmidört saat içinde gemilerin
komutanları tarafından bir liste halinde en yakın gümrük idaresine
bildirilir. Söz konusu gemilerin komutan ve diğer mürettebatına ait eşya
da bu hükme tabidir.
4. Türkiye Gümrük Bölgesine boş olarak gelen taşıtların bu
durumu, bir form ile gümrük idarelerine bildirilir.
MADDE 44- Yolcu beraberinde getirilen eşya ile yolculara ait
olmakla birlikte başka taşıtlarla getirilen eşya ve posta yoluyla
gönderilen koliler için özet beyan aranmaması hakkında özel hükümler
koymaya Müsteşarlık yetkilidir.
Ancak, özet beyan aranmayacak hallerde, 42 nci maddede belirtilen
sürenin dolmasından önce, eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya
kullanıma tabi tutulması ve gümrük denetiminin tehlikeye düşmemesi
şarttır.
MADDE 45- 1. Eşya bulunduğu taşıt araçlarından gümrük
idarelerinin belirledikleri veya uygun gördükleri yerlerde söz konusu
idarelerin izni ile boşaltılabilir veya aktarılabilir.
Gümrük idaresine özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari
ya da resmi belge verilmeksizin taşıtlardan eşya boşaltılamaz.
Ancak, eşyanın tamamen veya kısmen acilen boşaltılmasını gerektiren
kaçınılmaz bir tehlikenin varlığı durumunda bu izin aranmaz. Bu gibi
durumlarda en yakın gümrük idaresi derhal haberdar edilir.
2. Gümrük idareleri, eşyanın ve bulunduğu taşıma araçlarının
muayenesi amacıyla gerektiğinde eşyanın boşaltılmasını ve kapların
açılmasını isteyebilir.
3. Eşya konulduğu ilk yerden gümrük idarelerinin izni
olmaksızın kaldırılamaz.
Başa Dönüş
BEŞİNCİ BÖLÜM
Gümrüğe
Sunulan Eşyaya Gümrükçe Onaylanmış Bir İşlem veya Kullanım Belirlenmesi
Zorunluluğu
MADDE 46- 1. Gümrüğe sunulan eşyaya, gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanım tayin edilir.
2. Özet beyan kapsamındaki eşyaya, gümrükçe onaylanmış bir
işlem veya kullanım belirlenerek, buna ilişkin işlemler;
a) Denizyolu ile gelen eşya için, özet beyan verildiği tarihten
itibaren kırkbeş gün,
b) Diğer bir yolla gelen eşya için, özet beyanın verildiği tarihten
itibaren yirmi gün,
İçinde tamamlanır.
3. Şartlar gerektirdiği takdirde, Müsteşarlık 2 nci fıkrada
belirtilen sürelerden daha kısa bir süre saptayabilir veya bu sürelerin
uzatılmasına izin verebilir. Ancak, gerçek ihtiyaçları aşan süre uzatımı
yapılamaz.
Başa Dönüş
ALTINCI BÖLÜM
Eşyanın Geçici Depolanması
MADDE 47- Eşya, gümrüğe sunulmasından sonra gümrükçe
onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar geçici
depolanan eşya statüsünde bulunur ve bu şekilde adlandırılır.
MADDE 48- 1. Geçici depolanan eşya, sadece gümrük idarelerinin
uygun gördüğü yerlerde ve bu idarelerin belirlediği koşullarda
depolanabilir.
Gümrük idareleri, geçici depolanan eşya için tahakkuk edebilecek
gümrük vergilerinin ödenmesini sağlamak üzere eşya sahibinden teminat
isteyebilir.
2. Yolcu beraberinde getirilip gümrüğe sunulmasından sonra
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi tutuluncaya kadar
yolcu eşyasına mahsus gümrük ambarlarına konulan eşyanın buralarda
kalabileceği süre üç aydır.
MADDE 49- 41 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, geçici
depolanan eşya, görünüş ve teknik özelliklerinin değiştirilmemesi
koşuluyla, aynı durumda muhafazalarını sağlamak üzere yönetmelikle
belirlenen elleçlemeye tabi tutulabilir.
MADDE 50- 1. 46 ncı maddeye göre belirlenmiş süreler ile 48
inci maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen süre içinde kendilerine
gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayini için gerekli
işlemlere başlanmamış eşya, herhangi bir adli veya idari takibata konu
olmaması halinde,177 ila 180 inci madde hükümlerine göre tasfiye edilir.
2. Gümrük idareleri, söz konusu eşyayı durumu belirleninceye
kadar, eşya sahibinin risk ve hesabına gümrüğün denetimindeki özel bir
yere sevk edebilir.
Başa Dönüş
YEDİNCİ BÖLÜM
Transit
Rejimi Altında Taşınan Eşyaya Uygulanacak Hükümler
MADDE 51- 37 nci maddenin 1 inci fıkrasının (a) bendi hariç
olmak üzere, 37 ila 50 nci madde hükümleri, daha önce başlamış bir
transit rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyaya
uygulanmaz.
MADDE 52- Türkiye Gümrük Bölgesindeki bir yerden diğer bir
yere transit rejimi hükümleri çerçevesinde nakledilmek üzere gümrüğe
sunulan eşyaya 41 ila 50 nci madde hükümleri uygulanır.
Başa Dönüş
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Diğer Hükümler
MADDE 53- Gümrük idareleri, şartlar gerektirdiği takdirde,
gümrüğe sunulan eşyayı imha ettirebilir. Gümrük idareleri bu durumu eşya
sahibine bildirir. Eşyanın imhasına ilişkin masraflar eşya sahibinden
tahsil edilir.
MADDE 54- Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak, Türkiye Gümrük
Bölgesine getirildiği veya gümrük denetimine tabi tutulmadığı saptanan
eşyaya, 7.1.1932 tarihli ve 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine
Dair Kanun ile ilgili diğer kanun hükümleri uygulanır.
Başa Dönüş
DÖRDÜNCÜ KISIM
Gümrükçe Onaylanmış
İşlem veya Kullanım
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
MADDE 55- 1. Aksine hüküm bulunmadıkça; niteliğine, miktarına,
menşeine, yükleme veya varış ülkesine bakılmaksızın, bir eşya,
belirlenmiş şartlar altında her zaman gümrükçe onaylanmış işlem veya
kullanımlardan birine tabi tutulabilir.
2. Bakanlar Kurulu; kamu ahlakı, kamu düzeni, kamu
güvenliği, insan, hayvan ve bitki sağlık ve hayatlarının korunması,
sanatsal, tarihi veya arkeolojik değeri olan ulusal hazinelerin
korunması, fikri ve sınai mülkiyet haklarının korunması gerekçeleri ile
eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanıma tabi
tutulmasına yasaklama veya kısıtlamalar koyabilir.
3. Türkiye ile ticaret, gümrük, taşımacılık anlaşması
bulunmayan ve imzalanmış anlaşmaları süresinden önce tek taraflı olarak
kısmen veya tamamen hükümsüz bırakan veya Türk kara, hava ve deniz
taşıtlarına karşı yasaklama ve kısıtlamalar koyan veya bunlar hakkında
farklı işlemler uygulayan yabancı ülkelere ait eşya ve taşıtlara,
karşılık olmak üzere, yasaklama veya kısıtlamalar koymaya ve farklı
işlemler veya farklı tarifeler uygulamaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.
MADDE 56- 1. Gerek üzerlerinde, gerek iç ve dış ambalajlarında
üretildiği ülkeden başka bir ülke ürünü olduğunu gösteren veya böyle bir
izlenim uyandıran isim ya da simgeler taşıyan eşyanın Türkiye’ye
ithaline izin verilmez. Bu gibi eşyanın Türkiye’den transit geçişine
veya antrepo ve benzeri yerlere konulmasına ya da yeniden ihracına
Müsteşarlıkça izin verilebilir.
2. Türk menşeli eşyada kullanılmak üzere ve bunların başka
ülke menşeli olduğunu gösterecek veya böyle bir izlenim uyandıracak
nitelikte, üzerleri yabancı dille yazılı veya basılı her türlü boş zarf,
şerit, etiket, damga ve benzeri eşya ile Türkiye’de düzenlenebilecek
belgeleri başka ülkelerde düzenlenmiş gibi gösterebilecek nitelikte,
üzerleri imzalı veya imzasız olsun, Türkiye’de yerleşik olmayan yabancı
firmalara ait proforma faturalar hariç boş faturaların Türkiye’ye
ithaline izin verilmez.
Türkiye’de yerleşik firmalarla, lisans, royalti veya patent anlaşması
imzalamış yabancı firmaların bu tür eşyası bu hükmün dışındadır.
MADDE 57- 1. Fikri ve sınai mülkiyet haklarının korunması
mevzuatına göre, marka, coğrafi işaret, endüstriyel tasarım hakları ile
Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamına giren haklarla ilgili olarak,
hak sahibinin yetkilerine tecavüz eder mahiyetteki eşyanın gümrük
işlemleri; hak sahibinin veya temsilcisinin talebi üzerine veya söz
konusu eşyanın sahte markalı ya da telif hakkına tabi taklit mal
tarifine uyduğuna ilişkin açık deliller olması halinde, re’sen gümrük
idareleri tarafından durdurulur. Durdurma kararı ithalatçıya veya hak
sahibine veya temsilcisine bildirilir.
2. Gümrük idareleri, olayın özelliğine göre ithalatçının veya
kamunun hakkını güvenceye almak ve suistimalleri önlemek amacıyla,
başvuru sahibinden eşyanın kıymeti oranında bir teminat isteyebilirler.
3. Başvurunun kabul edildiği tarihte şikayet konusu eşya
serbest dolaşıma girmiş ise başvurunun gümrük idaresince kabul edilmesi;
söz konusu eşyanın gereğince muayene edilmeden ithaline izin verildiği
gerekçesiyle hak sahibine tazminat hakkı doğurmaz. Sahte markalı veya
taklit mallarla mücadele kapsamında, gümrük işlemleri gümrük idaresince
re’sen durdurulan eşyadan dolayı, ilgili kişilerin yapılan işlemler
sonucunda fayda veya zarara uğraması halinde, gümrük idaresi yetkilileri
bu kişilere karşı sorumlu tutulmaz.
4. Gümrük idaresince alınan durdurma kararının hak sahibine
tebliğinden itibaren on gün içinde esas hakkında yetkili mahkemede dava
açılmaz veya mahkemeden tedbir niteliğinde karar alınmazsa, eşya
hakkında beyan sahibinin talepte bulunduğu gümrük rejimi hükümlerine
göre işlem yapılır.
5. Gümrük işlemleri durdurulan eşya, yetkili mahkemece alınan
karar doğrultusunda, tasfiye rejimi hükümlerine göre imha veya asli
nitelikleri değiştirilerek satış suretiyle tasfiye edilebilir.
6. Yolcu beraberinde getirilen zati ve hediyelik eşya ile
posta kolileri ile gönderilen ticari mahiyette olmayan eşya için bu
madde hükümleri uygulanmaz.
Başa Dönüş
İKİNCİ BÖLÜM
Gümrük Rejimleri
BİRİNCİ AYIRIM
Eşyanın Bir
Gümrük Rejimine Tabi Tutulması
MADDE 58- 1. Bir gümrük rejimine tabi tutulmak istenen eşya,
bu rejime uygun şekilde yetkili gümrük idaresine beyan edilir.
2. İhracat, hariçte işleme, transit veya antrepo rejimi için
beyan edilen serbest dolaşımda bulunan eşya, gümrüğe verilen
beyannamenin tescilinden itibaren Türkiye Gümrük Bölgesinden çıkıncaya
veya imha edilinceye ya da gümrük beyannamesi iptal edilinceye kadar
gümrük gözetimi altında kalır.
MADDE 59- 1. Gümrük beyanı;
a) Yazılı olarak,
b) Bilgisayar veri işleme tekniği yoluyla,
c) Sözlü olarak,
d) Eşya sahibinin bu eşyayı bir gümrük rejimine tabi tutma isteğini
ifade ettiği herhangi bir tasarruf yoluyla,
Yapılabilir.
2. 1 inci fıkranın (b), (c) ve (d) bendlerinde belirtilen
şekilde yapılan beyanlara ilişkin usuller 60 ila 71 inci madde
hükümlerine aykırı olmayacak şekilde yönetmelikle belirlenir.
A. Yazılı Beyanlar
I. Normal Usul
MADDE 60- 1. Yazılı beyan, 4 üncü fıkrada belirtilen beyanname
ile yapılır. Bu beyannamenin eşyanın beyan edildiği gümrük rejimini
düzenleyen hükümlerin uygulanması için gerekli bütün bilgileri ihtiva
etmesi ve imzalanması gerekir.
2. Eşyanın beyan edildiği gümrük rejimini düzenleyen
hükümlerin uygulanması ìçin gerekli bütün belgeler beyannameye eklenir.
3. Kazıntılı ve silintili beyannameler gümrük idarelerince
kabul edilmez. Ancak, beyannameler hatalı yazının üzeri okunacak şekilde
çizilerek yanına doğrusu yazılıp beyan sahibi tarafından imzalanarak ve
tescil sırasında resmi mühürle mühürlenerek düzeltilir.
4. Gümrük işlemleri, şekil ve içeriği yönetmelikle belirlenen
beyanname ve diğer belgelerle yapılmak zorundadır. Bu belgelerin basımı
ve dağıtımına ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.
Bilgisayar ortamında hazırlanan söz konusu belgelerin kabulüne
Müsteşarlık yetkilidir.
MADDE 61- 1. 60 ıncı maddede belirtilen şartlara uygun
beyannameler, ait oldukları eşyanın gümrüğe sunulmuş olması halinde
gümrük idareleri tarafından tescil edilir.
Tescil, beyanname veya beyanname hükmündeki belgenin üzerine mühür
vurularak, sıra numarası ve tarih konulması ile bu beyannameye ait
bilgilerin tescil defterine yazılması veya tescil defteri yerine geçen
bilgisayar kaydına alınmasıyla tamamlanır.
2. Aksine hüküm bulunmadıkça, eşyanın beyan edildiği gümrük
rejimine ilişkin tüm hükümlerin uygulanmasında esas alınacak tarih,
beyannamenin gümrük idareleri tarafından tescil edildiği tarihtir.
3. Gümrük idaresince tescil edilmiş olan beyanname, ait olduğu
eşyanın vergileri ve para cezalarından dolayı taahhüt niteliğinde beyan
sahibini bağlar ve gümrük vergileri tahakkukuna esas tutulur.
MADDE 62- 1. 5 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere; gümrük
beyannamesi, ilgili eşyayı ve eşyanın beyan edildiği gümrük rejimine
ilişkin hükümlerin uygulanması için gerekli belgeleri yetkili gümrük
idarelerine verme yetkisine sahip olan veya verilmesini sağlayabilen
kişiler tarafından verilebilir.
2. Ancak, bir beyannamenin tescilinin belirli bir kişi için
özel yükümlülükler getirmesi halinde, bu beyanın söz konusu kişi
tarafından ya da bu kişi hesabına yapılması ve beyan sahibinin Türkiye
Gümrük Bölgesinde yerleşik olması gerekir.
Bununla birlikte, yerleşik olma koşulu, transit ya da geçici ithalat
beyanında bulunan veya gümrük idarelerinin uygun bulması koşuluyla arızi
olarak beyanda bulunan kişilere uygulanmaz.
MADDE 63- Beyannameler tescilden sonra düzeltilemezler. Ancak,
beyan sahibinin talebi üzerine, tescilden sonra eşyanın cins, nevi ve
niteliği ile marka ve numaraları dışında beyannamede yer alan ağırlık,
adet, ölçü yahut kıymet yönlerinden bir veya daha fazla bilginin
düzeltilmesine gümrük idarelerince izin verilir.
Bu düzeltmeler, idare amirinin izni ile yapılır ve beyanda bulunan
ile birlikte imzalanarak resmi mühürle mühürlenir.
Ancak;
a) Beyan sahibine eşyanın muayene edileceğinin bildirilmesinden,
b) Söz konusu bilgilerin yanlış olduğunun tespit edilmesinden,
c) 73 üncü madde hükümleri saklı kalmak üzere, eşyanın teslim
edilmesinden,
Sonra beyannamede düzeltme yapılmasına izin verilmez.
MADDE 64- 1. Gümrük idareleri, beyan sahibinin talebi üzerine
ve eşyanın yanlışlıkla beyanname konusu gümrük rejimine tabi tutulmasına
veya beyan edildiği rejime tabi tutulmasının özel nedenlerle artık
mümkün olmadığına ilişkin kanıtlayıcı belgeleri ibraz etmesi halinde,
tescil edilmiş bir beyannameyi iptal ederek, gerektiğinde yeni bir rejim
beyanında bulunulmasına izin verebilirler.
Ancak, gümrük idarelerince beyan sahibine eşyanın muayene
edileceğinin bildirilmiş olduğu hallerde, muayenenin sonucu alınmadan
beyannamenin iptaline ilişkin talep kabul edilmez.
2. Hiçbir şekilde kullanılamaz hale gelmiş eşyanın, talep
halinde imhasına veya Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına izin verilir.
3. Beyannamenin tescilinden sonra, eşyanın niteliklerinde
meydana gelen değişiklikler veya bozulmalar nedeniyle ithalat
vergilerinden indirim yapılmaz.
Ancak;
a) Özellikle ilk madde olarak kullanılması mümkün hale gelen eşyanın
ilk madde olarak beyan edilmesine gümrük idarelerince izin verilir.
Gerekli görülmesi halinde, gümrük idareleri bu eşyanın ilk madde
şeklinden başka bir şekilde kullanılmasını önleyici tedbirleri alır.
b) Kısmen hasara uğrayan eşyanın ayrılması mümkün ise hasara uğramış
kısmı için (a) bendi hükümlerine göre işlem yapılır. Eşyanın hasarlı ve
hasarsız şekilde ayrılmasının mümkün olmadığı hallerde, beyan sahibinin
talebi doğrultusunda (a) bendi hükmü uygulanabileceği gibi, bu eşyanın
Gümrük Bölgesi dışına çıkarılmasına veya imhasına da izin verilir.
4. Yönetmelikle belirlenen haller dışında, eşyanın tesliminden
sonra beyannameler iptal edilemez.
5. Beyannamenin iptali, yürürlükteki cezai hükümlerin
uygulanmasına engel oluşturmaz.
MADDE 65- 1. Gümrük idareleri, beyanın doğruluğunu araştırmak
üzere;
a) Beyanname ile ilgili ve beyannameye ekli belgeleri kontrol
edebilir ve beyannamenin içerdiği bilgilerin doğruluğunu araştırmak
amacı ile beyan sahibinden diğer belgeleri de vermesini isteyebilir,
b) Eşyayı muayene edebilir ve ayrıntılı muayene veya tahlil amacıyla
numune alabilirler.
2. Beyanname kapsamı eşyanın muayene edilmesi halinde, muayene
sonuçları, muayene edilmemesi halinde ise beyannamede yer alan bilgiler,
eşyanın tabi olduğu gümrük rejimi hükümlerinin uygulanmasında esas
alınır.
3. Kontrol amacıyla gümrük müfettişleri, gümrük müfettiş
yardımcıları, gümrük kontrolörleri ve gümrük idare amirleri muayenesi
yapılmış ve işlemleri tamamlanmış eşyanın ikinci muayenesini her zaman
yapabilirler. Keza, sözü edilenler gümrük işlemlerini her aşamada
denetlemeye yetkilidirler.
4. Beyannameyi kontrol edenler ile muayeneyi ve ikinci
muayeneyi yapanlar, yaptıkları kontrolden veya muayeneden, gümrük
vergilerinin hesaplanmasından ya da muafiyet hükümlerinin
uygulanmasından, duruma göre tek başlarına veya müteselsilen
sorumludurlar.
MADDE 66- 1. Eşyanın muayenesi, bunların gümrük idarelerince
konulmasına izin verilen yerlerde veya antrepolarda yapılır. Bu yerler
dışında da eşya muayenesi yapılmasına ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.
Kurye çantalarının gümrük işlemleri, Milli Savunma ve Dışişleri
Bakanlıkları ile Gümrük Müsteşarlığı tarafından müştereken belirlenir.
2. Eşyanın muayene edileceği ve numunelerin alınacağı yerlere
taşınması ile bu muayene ve numune alma işlemleri için gerekli tüm
elleçleme giderleri beyan sahibi tarafından karşılanır.
3. Beyan sahibi eşyanın muayenesi ve numune alınması sırasında
hazır bulunabilir. Gümrük idareleri, uygun gördükleri takdirde muayene
ve numune alma işlemini kolaylaştırmak için gerekli yardımı sağlamak
üzere, beyan sahibinin söz konusu muayenede veya numune alımında hazır
bulunmasını veya temsil edilmesini zorunlu tutabilirler.
4. Numunelerin yürürlükteki hükümlere uygun olarak alınması
şartıyla, gümrük idareleri, numuneler karşılığında herhangi bir tazminat
ödemekle yükümlü değildir. Gümrük idareleri, kendi yaptıkları tahlil
veya inceleme masraflarını üstlenir. Ancak, gümrük laboratuvarlarının
yetersiz kalması nedeniyle, hariçte yaptırılacak tahlil veya inceleme
masrafı beyan sahibi tarafindan karşılanır.
5. Tahlilden arta kalan numuneler, tahlil sonuçlarının
ilgilisine bildirilmesinden sonra bir ay içinde alınmadığı takdirde
gümrüğe terk edilmiş sayılır.
6. Laboratuvar tahlillerine ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.
MADDE 67- 1. Bir beyanname kapsamı eşyanın tek kalemden
oluşması ve kısmen muayene edilmesi halinde, muayene sonuçları söz
konusu beyanname kapsamı eşyanın tümüne uygulanır.
Bununla birlikte, beyan sahibi,kısmi muayene sonuçlarının beyan
edilen eşyanın kalan kısmı için geçerli olmadığı düşüncesinde ise
eşyanın tamamının muayenesini talep edebilir.
2. Bir beyannamenin iki veya daha fazla kalemi kapsaması
halinde, her kaleme ilişkin bilgiler ayrı bir beyan sayılır. Bir kalemin
eksik veya fazlası, diğer kalemin fazla veya eksiğine mahsup edilemez.
Türk Gümrük Tarife Cetvelinde aynı tarife pozisyonunun alt açılımında
bulunan ve aynı kanuni veya tercihli vergi oranına tabi olan eşya bir
kalem sayılır.
MADDE 68- 1. Gümrük idareleri, eşyanın beyan edildiği gümrük
rejimi şartlarına uyulmasını sağlamak üzere zorunlu olan hallerde,
eşyanın ayniyetini tespite yönelik önlemleri alırlar.
2. Eşyaya veya taşıtlara ayniyet tespitine yönelik olarak
tatbik edilen etiket, mühür ve benzeri araçlar, beklenmeyen hal veya
mücbir sebep nedeniyle, eşyanın veya taşıtların korunmasını sağlamak
için sökülmeleri veya imhaları zorunlu olmadıkça, yalnız gümrük
idareleri tarafından veya bu idarelerin izni ile sökülebilir ya da imha
edilebilir.
MADDE 69- 1. Eşyanın ilgili rejime tabi tutulma şartlarının
yerine getirilmesi ve eşyanın yasaklayıcı veya kısıtlayıcı önlemlere
tabi olmaması kaydıyla, gümrük idareleri, tescilden sonra beyannamedeki
bilgileri kontrol ederek veya belli hallerde kontrol etmeksizin, eşyayı
teslim ederler. Ancak, beyannamenin incelenmesinin makul bir süre içinde
tamamlanamadığı ve bu inceleme sırasında eşyanın hazır bulundurulmasına
gerek olmadığı hallerde de eşya teslim edilir.
Yasaklama veya kısıtlamaya tabi olması nedeniyle teslimine imkan
bulunmayan eşyanın tabi olacağı işlemlere ilişkin usul ve esaslar
yönetmelikle belirlenir.
2. Aynı beyanname kapsamı eşyanın tümünün aynı anda teslimi
esastır.
Bu fıkranın uygulamasında, bir beyannamenin iki veya daha fazla
kalemi kapsaması halinde, her kaleme ilişkin bilgiler ayrı bir beyanname
konusu eşya gibi değerlendirilir.
3. Beyannamenin tescilinin bir yükümlülüğü doğurması halinde,
gümrük vergileri ödenmedikçe veya teminata bağlanmadıkça beyanname
kapsamı eşya teslim edilemez. Ancak, bu hüküm kısmi muafiyete tabi
geçici ithalat rejimine uygulanamaz.
4. Beyan edilen gümrük rejimi hükümlerine göre teminat
istenmesi halinde, söz konusu teminat alınmadan eşya teslim edilemez.
MADDE 70- 1. Beyan sahibinden kaynaklanan sebeplerle 46 ncı
maddede belirtilen süreler içerisinde, tescil edilmiş beyanname kapsamı
eşyanın;
a) Muayenesine başlanamaması veya devam edilememesi,
b) Beyan edildiği gümrük rejimine tabi tutulması için verilmesi
gereken belgelerin verilmemiş olması,
c) Ödenmesi veya teminat altına alınması gereken ithalat veya ihracat
vergilerinin ödenmemesi veya teminatın verilmemesi,
Hallerinde, eşya muayene edilir. Muayene sonucunda gümrük
idarelerince alınacak para cezasını veya diğer takipleri gerektiren veya
gerektirmeyen durumlar bir tutanağa bağlanır ve daha sonra eşya 177 ila
180 inci madde hükümlerine göre tasfiye edilir.
2. Gümrük antrepolarında bulunan eşya için, serbest dolaşıma
giriş rejimine ilişkin beyanname verilmesi halinde, gümrük işlemlerinin
beyannamenin tescil tarihinden itibaren otuz gün içinde bitirilmesi
gerekir. Bu süre içinde işlemleri bitirilemeyen eşya ile ilgili olarak 1
inci fıkra hükümleri uygulanır.
II. Basitleştirilmiş Usul
MADDE 71- 1. Gümrük idareleri, usul ve formalitelerin mümkün
olduğunca basitleştirilmesi için ve gümrük işlemlerinin yürürlükteki
hükümlere uygun olarak yürütülmesini sağlayacak şekilde, yönetmelikle
belirlenen şartlar altında;
a) 60 ıncı maddede sözü edilen beyannameye eklenmesi gereken
belgelerden bazılarının eklenmemesine ve kaydedilmesi gereken bazı
bilgilerin beyannameye yazılmamasına,
b) Sözü edilen beyanname yerine, eşyanın ilgili gümrük rejimine tabi
tutulması talebi ile birlikte, ticari veya idari bir belgenin
verilmesine,
c) Eşyanın ilgili rejime geçişinin kayıt yoluyla yapılmasına,
İzin verebilirler.
(c) bendinin uygulanmasında beyan sahibi eşyayı gümrüğe sunma
yükümlülüğünden muaf tutulabilir.
Basitleştirilmiş usulle beyan, ticari veya idari belge yahut kayıt,
eşyanın teşhisi için gerekli bilgileri kapsamak zorundadır. Kayıt
yoluyla işlem yapılan hallerde kayıt tarihinin yazılması şarttır.
2. Beyan sahibi genel, dönemsel veya özet niteliğinde bir
tamamlayıcı beyanda bulunur. Tamamlayıcı beyanın aranmayacağı haller
yönetmelikle belirlenir.
3. Tamamlayıcı beyanlar ile 1 inci fıkranın (a), (b) ve (c)
bentlerinde sözü edilen beyanlar, ayrılmaz bir bütündür ve
basitleştirilmiş işleme ilişkin beyannamelerin tescil tarihinden
itibaren hüküm ifade ederler. 1 inci fıkranın (c) bendinde belirtilen
hallerde kayıt işlemi, 60 ıncı maddede sözü edilen beyannamenin tescili
ile aynı hukuki sonucu doğurur.
B. Diğer Beyanlar
MADDE 72- Aşağıda yazılı hallerde yetkili makamlardan
gönderilecek resmi yazılar beyanname kabul edilerek eşyanın gümrük
işlemleri, bu yazılara dayanılarak yürütülür.
a) Cumhurbaşkanının zat ve ikametgâhına ait eşya hakkında
Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreterliğinden gönderilecek yazılar,
b) Diplomatik muaflık ve ayrıcalıklardan yararlananların ancak kendi
adlarına veya elçilik adına gelecek eşya için karşılıklı olmak şartıyla
misyon şeflerinden veya muaflık hakkı tanınmış heyet başkanlarınca
gönderilen yazılar ile kurye çantalarına ait kurye mektupları.
Bu mektupların şekli, kapsayacağı bilgiler ve göreceği işlemler
Dışişleri Bakanlığı ve Gümrük Müsteşarlığınca müştereken tespit olunur.
C. Eşyanın Tesliminden Sonra Beyanın Kontrolü
MADDE 73- 1. Gümrük idareleri, eşyanın tesliminden sonra ve
beyannamedeki bilgilerin doğruluğunu saptamak amacıyla, eşyanın ithal
veya ihraç işlemlerini veya sonraki ticari işlemlere ilişkin ticari
belge ve verileri kontrol edebilirler. Bu kontroller beyan sahibine, söz
konusu işlemler ile doğrudan ya da dolaylı olarak ticari yönden ilgili
diğer kişilere veya belge ve verileri ticari amaçla elinde bulunduran
diğer kişilere ait yerlerde yapılabilir. Mümkün olduğu takdirde eşya
muayene de edilebilir.
2. Gümrük idareleri, kendi yetkileri doğrultusunda veya beyan
sahibinin talebi üzerine, yönetmelikle belirlenen usul ve esaslar
çerçevesinde, beyannamenin düzeltilmesini eşyanın tesliminden sonra da
yapabilirler.
3. Beyannamenin incelenmesi veya eşyanın tesliminden sonraki
kontrolü sonucunda, ilgili gümrük rejimine ilişkin hükümlerin yanlış
veya eksik bilgilere dayanarak uygulandığının saptanması halinde, gümrük
idareleri, bu Kanunda yer alan ceza hükümleri saklı kalmak üzere, beyanı
yeni bulgulara göre düzeltmek için gerekli işlemleri yaparlar.
Başa Dönüş
İKİNCİ AYIRIM
Serbest Dolaşıma Giriş
Rejimi
MADDE 74- Türkiye Gümrük Bölgesine gelen eşyanın serbest
dolaşıma girişi; ticaret politikası önlemlerinin uygulanması, eşyanın
ithali için öngörülen diğer işlemlerin tamamlanması ve kanunen ödenmesi
gereken vergilerin tahsili ile mümkündür.
MADDE 75- 1. Beyan sahibi, tarımsal mali yükler dışında kalan
ithalat vergilerinin oranlarının serbest dolaşıma giriş beyannamesinin
tescil tarihinden sonra, fakat eşyaya ilişkin gümrük vergilerinin
ödenmesinden veya teminata bağlanmasından önce indirilmesi halinde,
lehine olan oranın uygulanmasını isteyebilir.
2. Beyan sahibinden kaynaklanan nedenlerle gümrük işlemlerinin
tamamlanamaması halinde, 1 inci fıkra hükmü uygulanmaz.
MADDE 76- Bir konşimento içeriği eşyanın değişik tarife
pozisyonlarına girdiği hallerde; her bir eşya için kendi tarife
pozisyonuna göre işlem yapılmasının ek bir iş yükü ve masrafa sebep
olması halinde, beyan sahibinin talebi üzerine, gümrük idareleri,
eşyanın tamamına en yüksek ithalat vergi oranına tabi eşyanın tarife
pozisyonuna göre vergi uygulayabilirler.
MADDE 77- 1. Özel amaca yönelik kullanım nedeniyle indirimli
veya sıfır vergi oranından yararlanarak serbest dolaşıma girmiş eşyanın
gümrük gözetimi, nihai kullanım olarak kabul edilen üretim veya kullanım
faaliyetiyle sona erer. Ayrıca, indirimli veya sıfır vergi uygulamasına
ilişkin koşulların sona erdiği, eşyanın ihraç veya imha edildiği,
eşyanın indirimli veya sıfır vergi uygulaması için belirlenmiş amaçlar
dışında kullanılması nedeniyle tahsili gereken vergilerin ödendiği
hallerde de gümrük gözetimi sona erer.
2. Nihai kullanım nedeniyle serbest dolaşıma giren eşyaya,
duruma göre 81 inci maddenin 2 nci fıkrası veya 83 üncü madde hükümleri
uygulanır.
MADDE 78- Serbest dolaşımda bulunan eşya, aşağıda belirtilen
hallerde bu statüsünü kaybeder:
a) Serbest dolaşıma giriş beyannamesinin iptal edilmesi,
b) Geri ödeme sisteminin uygulandığı dahilde işleme rejimi
çerçevesinde işlendikten sonra ihraç edilen eşyaya ilişkin gümrük
vergilerinin geri verilmesi veya kaldırılması,
c) 213 üncü madde hükmü uyarınca, eşyanın kusurlu veya satış
sözleşmesi hükümlerine uygun olmaması nedeniyle, gümrük vergilerinin
geri verilmesi veya kaldırılması,
d) 214 üncü madde hükmü uyarınca, eşyanın ihracına, geri
gönderilmesine veya gümrükçe onaylanmış başka bir işlem veya kullanıma
tabi tutulması nedeniyle gümrük vergilerinin geri verilmesi veya
kaldırılması.
Başa Dönüş
ÜÇÜNCÜ AYIRIM
Şartlı
Muafiyet Düzenlemeleri ve Ekonomik Etkili Gümrük Rejimleri
A. Ortak Hükümler
MADDE 79- 1. Bu Kanunun 80 ila 83 üncü maddelerinde geçen;
a) “Rejim” deyimi, serbest dolaşımda olmayan eşyaya,
- Transit,
- Antrepo,
- Şartlı muafiyet sistemi kapsamında dahilde işleme,
- Gümrük kontrolü altında işleme,
- Geçici ithalat;
b) “Ekonomik etkili gümrük rejimi” deyimi,
- Antrepo,
- Dahilde işleme,
- Gümrük kontrolü altında işleme,
- Geçici ithalat,
- Hariçte işleme;
Düzenlemelerinin uygulanması anlamına gelir.
2. “İthal eşyası” deyimi, şartlı muafiyet düzenlemelerine tabi
tutulan eşya ile geri öde |